|
يكي از دوستان در نظرات خود برايم نوشت :
از خدا پرسیدم:خدایا چطور می توان بهتر زندگی کرد؟ و من در جواب او نوشتم : سلام گذشته و حال من فقط یک سلام است همیشه قدرت باورهایم در تردید گذشته ام محو مانده بود همیشه در این فکر بودم که چگونه افکارم را بیان کنم آری برایم بود و نبود مهم نیست مهم آنست چه باشیم و نباشیم بتوانیم قدر زره زره های وجود خداوندی که در ما هست را بدانیم مهم آن است که لحظه را باور کنیم و دگر به هیچ نیندیشیم برایم مهم است که بدانم ارزش لحظه هایم را برای چه فدا میکنم آری فراموش کردن گذشته آسان است اما کدام گذشته گذشته های تلخ زندگی یا گذشته ای را که درآن حسرت دیدار را تجربه کردم آری آسان است که بی اندیشم برای آینده ولی سخت است که حال را فدای آینده کنیم حال من احساسات من است و احساس من در حسرت دیدار آینده در حال خشکیدن است زلال بودن حتی به اندازه گودال آب سخت نیست برایم مهم آن است که کدام بی کران را در خود جای دهم چه برایم آینده ای در پیش باشد و چه هم که نباشد اما من یک همیشه منتظرم منتظرم تا برای تنهایی هایم معنایی پیدا کنم منتظرم تا جواب حسرت نگاه منتظرم را بگیرم آری لب تر کن رخصت بده که آینده در لحظه لحظه های حال در گذران است ولی ما نمی دانیم ((((((((((((((( از هیچ متنی تا به حال به اندازه این متن لذت نبردم تا حالا هیچ حرفی برایم به زلالی آن گودال آب نبود تا به حال چنین خار بی چیز شدن را در برابر قدرت عشق تجربه نکرده بودم ولی فقط خدا میداند که من قشنگی هیچ چیز را با لذت دیدار چشمان منتظر عوض نخواهم کرد به شگفت انگیز بودن زندگی معتقدم زیرا انتظار را باور دارم. ایمان دارم ولی از ترس خود میترسم من امروز به گذشته ام نمی اندیشم به پیش خواهم رفت زیرا ایمانم راسخ شده است زیرا معنای انتظار برایم دوباره تداعی گشته است زیرا عشق در دلم جوانه دیگر به اندازه زلالی همان گودال آب زده است به امید آن که شاید زلالی ز قطره آب باشم . من یک منتظرم !
+ نوشته شده در یکشنبه یکم شهریور 1388ساعت 18:45 توسط محمد علی اسماعیل زاده گلیرد
|
|
آمار و امکانات وبلاگ |
